แป๊ปๆก็อายุ 26 ล่ะ 555 แก่ได้ใจจริงๆ เลย แต่ยังรู้สึกว่าเป็นเด็กอยู่เลย

 

ทำไมหน๋อ 555 เพราะกิจกรรมที่ทำอยู่บ่อยๆ ไม่ต่างจากตอนเป็นเด็กเลย กลับทำมากกว่าเสียอีก

 

ถ้ามีลูก แล้วยังทำตัวแบบนี้อยู่เปล่าเนี่ย คงขำแย่

ไปบ้าเล่น hi5 อยู่

 

ไม่มีอะไร จะบอก

ไม่มีอะไรอยากอวดเฉยๆๆได้มะ

 

 

 

 

              

สุดยอดไปอุดรมา งานเปิดตัวแทรกเตอร์รุ่นใหม่ อารมณ์ภูธรมากๆๆๆ มีหมอลำซิงมาด้วย

ได้โอกาศเลยไปขอถ่ายรูป แบบ Combo มาเลยนักร้องนำน่ารักดี

ถ้าวันไหนได้ฟังเพลงเก่า ๆ ก็จะได้นึกอารมณ์เก่า ๆ ตอนนั้น

วันนี้ก็เหมือนกันนั่งฟัง Ipod กะ  Iตูน ฟังไปเรื่อย ๆ จนมาถึงเพลง

 หมั่นคอยดูแล และรักษาดวงใจ ฟังเพลงนี้แล้วก็รู้สึกดี

การรักใครสักคน แล้วได้รักตอบเป็นอะไรที่ดีมาก แต่

สิ่งมี่ดีที่สุด คือคนสองคน พยายามจะรักษารักนั้น ให้มั่นคงตลอดไป

.

.

..

ฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงประโยคนี้จริงๆ  การรักษาและดูแลความรักเป็นสิ่งที่ยาก มาก จริงมะ

หลายคนทำไม่ได้ ไอรักษาความรักเนี่ย ยากกว่าตอนจีบกันอีก ว่ามะ

 

" ฝากหัวใจ ให้กัน เอาไว้ก่อน
ที่เราจะต้องห่างเหินไป
เผื่อว่าเรา ลำบาก อยู่หนใด
หัวใจก็ยังมีคน ดูแล

อาจจะมี บางคราว เราพบใครใหม่
เกิดหวั่นไหว ไปตามประสาคนไกลกัน
แต่เรายังมีใจกันไว้ไม่หวาดหวั่น
จะไม่เหลือดวงใจ ที่คิดเผื่อใคร

 

(ชอบประโยคนี้มาก นี้แหละที่มาของกิ๊ก 5555 )

สิ่งที่ฉันต้องการก็คือ ให้เราคอยดูเสมอ
หากเราเผลอลืมไป แล้วดวงใจจะหาย
หมั่นคอยดูแล และรักษาดวงใจ
เก็บเอาไว้จนวันที่ฉันเคียงคู่เธอ  "

 

ชอบประโยคนี้มาก นี้แหละที่มาของกิ๊ก 5555

 

กำลัง พิมพ์ ขณะ กำลังเมา

อี เจี๊ยบเม่งอกหัก มันเม่งเศร้ามาก

ถ้าอกหักคงแย่ ถ้าคนที่รักกันมาทิ้งกันคงแย่

เมาแย่ พิมพ์ไม่ไหว เมา มาก นอน 

เคยฝันไว้ตอนเด็ก ๆ ว่าสักวันนี้อยากลองกำกับหนังดูสักเรื่อง

สักชิวิตได้กำกับหนังสักเรื่องคงจะสนุกดี วะมะ

วันนี้มีโอกาส พอดีต้องเปิดตัวแทรกเตอร์คันใหม่

ต้องทำ VDO การใช้บำรุงรักษา แล้วไม่มีใครช่วย

เลยต้องลงไปกำกับเอง หนุกดี แต่ไม่หนุกคือ ตั้งแต่เช็ดรถ จนถึงแก้ไขบท ทำเองหมด

แต่ก็ตลกดี 5555 ถ้างานออกมาคงภูมิใจหน้าดูเดี๋ยวจะเอาภาพเบื้องหลังการถ่ายทำมา ลง ให้ดูกัน

วันนี้เป็นวันที่ดีอีกวันหนึ่ง ตื่นมาด้วยอาการงง งง ช่วงนี้ใช้ชิวิตคุ้มมาก ทำงาน เที่ยว กิน ฯลฯ คงบ้าแบบนี้ไปอีกสัก 16 ปี

แว๊ปไปกินส้มตำที่ jj มาเดินผ่านร้านขายผ้าปูที่นอนสวย ดีเลยไปซื้อแบบว่าครบชุดมาเลย

พอเดินกลับห้อง ( อันที่จริง แล้วหออยู่กลับกับ jj มากแบบว่าตดที่หาอาจเหม็นที่ jj ได้ ) จะไปเปลี่ยนผ้าปู

ไม่กล้าเปลี่ยนเท่าไร เพราะของมันคุ้ยเคยมาตลอด ผ้าห่มเหม็น ๆ ที่คอยให้ความอบอุ่น หมอนเน่า ๆ ที่นอนแล้วหลับแบบตาย

หมอดกอดแข็ง ๆ ที่กอดแล้วสนิทใจที่สุด นั่งทำใจอยู่นาน ประมาณว่าจะเลิกกับแฟนที่คบมาก 10 ปี

แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนจนเสร็จโดยไม่มีการเสียเลือด

สัปดาห์ที่ผ่านมาไปลงใต้มาอีกครั้งนี้ประจำหาดใหญ่ 4 วัน เลยมีโอกาศนัดเพื่อน ๆ ม. ต้นมาเจอกัน

10 ปีแล้วที่จากกันมา แต่ละคนก็ยังเหมือนเดิม โดยเฉพาะเรา

อารมณ์ตอนเจอเพื่อนสนุกดี ขำนั่งนึกถึงเรื่องเก่า ๆ ถ้ากลับไปอยู่กันเหมือนเดิมคงตลกดี

2 เรื่องนี้เกี่ยวข้องกัน โดยตรงเลย

ตรงที่ ถ้าอีก 10 ปีข้างหน้า ถ้าไปค้นเจอผ้าปู ผ้าห่ม และหมอนที่เพิ่งเปลี่ยนไปวันนี้ คงเอามันมากอดแบบซึ่ง ๆ สัก 1 คงรู้สึกดีน่าดู

มีโอกาศได้ลงใต้อีกครั้ง ทำงานที่คูโบต้ามา ลงใต้ไป 3 ครั้งล่ะ

อยู๋นี้ได้เที่ยวมากกว่าเดิมอีกเปิดตัวเองมากขึ้น

ก่อนมาทำงาน เมื่อเทียบกับตอนทำงานมา 1 ปีต่างกันเยอะเลย

สงสัยว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

แต่ความเป็นเด็กยังเท่าเดิม 555

 

ฟังเพลงโจอี้ บอยเพลง " ไป ล่ะ น้า " ถ้าเกิดเราเป็นคนที่รออยู่คงแย่

อีกไม่นอน คงได้ร้องเพลงนี้ให้แฟน แน่ๆ เลยวะ

คนเราถ้าห่างกันมาก ๆ จะลืมกันมั๊ยนะ

ขนาดเพื่อนสนิท สมัยเด็ก ๆ ยังลืมกันเลย

ขนาดหมาสุดรัก ตายตอนเด็ก ๆ ยังแอบลืมมันเลย

ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกลา

ชิวิตคนก็เช่นกัน.......

แต่ความทรงจำดีๆ ที่มีให้กันก็คงอยู่ตอนไป ตราบเท่าที่จำได้

เคยคุยกะพี่ที่ทำงานคนหนึ่ง เรื่องอนุเสาวรีย์ต่าง ๆ บนโลกนี้

.....ชิวิตเราชิวิตหนึ่งถ้าเกิดมีอนุเสาวร๊ย์ ของเราขึ้นมา และมีคนถามว่า อนุเสาวรีย์นี่ทำไมต้องสร้างให้ด้วยนะ กับ

มีคนถามว่า ทำไมไม่สร้างอนุเสาวร๊ย์ ให้กับนายคนนี่นะ .....

 

ช่วงระหว่างวันที่ 9 - 14 พ.ค. 50 ที่ผ่านมาได้กลับไปเยี่ยม ๆ ญาติ ๆ ที่ทางใต้ ทุ่งสง หาดใหญ่ เป็นที่เติบโตมาตั้งแต่เด็ก

     ทุ่งส่ง เป็นสถานที่เรียนตอนประถม ตอนไปทุ่งสง ครั่งนี้เมืองเล็กลงมาก ตอนเด็ก ๆ เวลาจะเดินไปไหนมาไหน ก็ไกล แต่พอตอนนี้ไปไหนมาไหน เดิน ไม่นานก็ถึงที่หมาย ทุกครั้งที่ไปที่นี้ จะต้องไปกินร้านอาหารที่กินเป็นประจำ เหมือนเป็นธรรมเนียมเวลาไปที่นี้ทุกครั้ง ปาทังโก๋ ฉายโอชา ข้าวมันแกงไก่ และที่ขาดไม่ได้ก็คือ ข้าวหมูแดง ข้าวขาหมูที่บ้านตัวเอง

     จากทุ่งสงก็แวะไปนครศรี ฯ มา เจอจตุคามทั้งเมืองเลย งง มาก เข้าใจแล้วว่าที่ทำให้ GDP ของไทยในไตรมาสแรก มาจากจตุคาม ด้วยส่วนหนึ่ง จึงไม่แปลกใจ แล้วแวะไปไหววัดพระธาตุ ไปลองดูองคืจตุคามที่ฐานเจดีย์

      ตอบท้ายด้วยไปที่หาดใหญ่ อดีตฝันวันวานจริง ช่วงที่เป้นวัยรุ่น จะโตอยู่ที่นี้ ทุกซอกทุกมุ่งที่นี้ ไปที่ไหนก็จะเห็นภาพมัยก่อนเต็มไปหมดเลย นึกถึงตอนขำ ๆ ตอนเศร้า ๆ ถ้าตอนอายุ 35 กลับไปใต้อีกครั้งจะเป็นไงนะ

ตลกดี

แปลกดีนะ ที่บ้างคนไม่ชอบเวลาฝนตก เพราะมันจะเปียก น่ารำคาญ แต่เราชอบนะ

ไม่รู้เหมือนกัน ลองสังเกตุดูสิ ทุกครั้งที่ฝนตก

สามารถที่จะนั่งจองมันได้นาน ๆ โดยไม่เบื่อ

สามารถคิดถึงวันเก่า ๆ ได้บางเหตุการณ์ที่ลืมไปแล้ว ฝนก็ชวยให้เราจำมันได้อีก

สามารถคิดถึงใครบางคน ที่ลืมไปนานแล้ว

 ฝนตกมาแล้ว 2 วัน ดีจัง ได้คิดอะไรขึ้นเยอะแยะไปหมด

 

 

 

กลายเป็นแรงตลกเลย สำหรับเรื่องนี้ 55 นึกแล้วก็ขำดี รักตัวเองมากขึ้น

นี้ถ้าเหตุการแบบนี้ไม่เกิดขึ้น คง แย่

ไปเล่าให้ใครฟังนิ เป็นเรื่อง ตลก ไปหมดเลย นี่ ถ้าเกิดเรื่องนิกะแก คงทำใจไม่ได้อะดิ วะมะ

ตื่นเช้าขึ้นมา เหมือนทุกวันปกติไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ

อาการคันตามตัวยังเป็นตามเดิม

อาการคัน ติดต่อมาแล้ว 2 สัปดาห์ เราตะงิดในใจ มีคนมาอำเล่น ๆ ว่าเป็น aids แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก

ตอนเที่ยง ๆ เลยไปหาข้อมูลอาการของ aids ใน internet

อาการ เริ่มต้น จะมีตุ่มขึ้นตามตัว แล้วคัน มีไข้เล็กน้อย

!!! ตายล่ะตรงกับอาการเราทุกอย่าง ทำไงดี ๆๆ คิดมากสุด ๆ เลยรีบไปอาบน้ำ แต่ตัว ไปหาหมอที่โรงหยาบาล เปาโล

 ไปถึงตรวจ แล้วบอกอาการต่าง ๆ กับหมอ หมอให้ความเห็น ว่าไม่น่าจะเป็น แต่ก็ยังไม่เชื่อเลย

ของหมอให้ตรวจเลือด .....................  ผ่านไป 2 ชั่วโมง..................... ฟังผล ว่ากฎว่า

.........

................

.......................

บางครั้งชิวิตไม่เคยคิดเลยถึงความสุขในการมีชิวิตอยู่ คนเรามักไม่พอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ในชิวิตปัจจุบัน แต่ลืมนึกไปว่า ถ้ามันแย่กว่าที่เป็นอยู่ มันจะเป็นยังไง

................ ความคิดหลายอย่างวิ่งอยู่ เต็มหัวไปหมด ............ ทำไงดี .................

พอฟังผลว่ากฏว่า ไม่มีอะไรผิดปกติ แค่เป็นอาการแพ้ธรรมดา.................. โล่งใจ

 

 

5555555   เป็นอะไรที่ต๊องมาก ๆ อยู่ดี ๆ ก็คิดไปเอง แต่เหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้นึกอะไรได้เยอะ  รักชิวิตที่เหลืออยู่จัง ...... ปํญญาอ่อนดี

ไม่ได้ up นานแรง ช่วงนี้คงได้ up บ่อยขึ้นเพราะ ที่ห้องดันไปติดเน็ตแล้ว เปลืองเงินหน่อย แต่ก็คุ้มวะ ไม่ต้องออกไปข้างนอกบ่อย

เข้าเรื่องซักที ช่วงนี้ได้มีโอกาศไปอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ตลกดี ชื่อ ชิวิตรันทด ของ แอร์กี่ อ่านแล้ว ตลกดีอารมณ์คนสวยเค้าเป็นกันแบบนี้เอง

ถ้าลองได้อ่าน เป็นวางไม่ลง เพราะอ่านแล้วมันเพลินดี เขียนอ่านง่าย ไม่ซับซ้อน

สงกรานณ์ที่ผ่านมา ไม่ได้ทำอะไรดี ๆ ให้กับชิวิตเลย วะ  ไม่ดีแน่ ๆ เป็นแบบนี้บ่อย ๆ

 

นั้งนึก ๆ แล้ว อยากลองเขียนเรื่องอะไรซักเรื่องวะ เอาเป็นว่า ช่วงนี้จะลองลดน้ำหนัก ดู แล้วจะลองเขียนเป็นเรื่องราว ดู เผื่อได้ลงหนังสือกะเค้าบ้าง 555

 คนเราเกิดมาชิวิตหนึง ถ้ามีหนังสือที่เป็นของตัวเอง คงดี นะ แก่แล้ว มานั้งอ่าน คงขำดี

 

-ฤดูที่แตกต่าง

 

อยู่ๆก็นึกถึงเพลงเหล่านี่ขึ้นมา ...   หลายครั้งที่แอบไปฟัง หลายครั้งที่แอบอัม เพลงนี่

 

หลายครั้งที่แอบได้ยิน และ แอบฟัง หลายครั้งที่ ฮิตขึ้มมาฟังบ่อยๆๆ  ก็มันโตมาด้วยกันกะเรานิ ...

 

จะมีโอกาศไปดูคอนเสริต วันที่ 23 มั๊ยเนี่ย บัตรก็แพง 555  บ้าดีนะ

 

-อยู่หาดใหญ่

 

 

ไปฟังอันนี่ก็ ซึ่งดี